اين همه در ستايشِ هيچ ...
ميانِ اين همهکاشیهایِ آبی
عروسِ ماهی گلیها میشوم :
قرمز !
می رقصم رویِ مجاریِ تاريخ ،
ميانِ فوارههایِ سنگی
و چشمههایِ باغهایِ عتيق :
سبز !
ريشه می دواند قلبم
و کاشیهایِ هفت رنگ ،
سيب می شوند
شيرينیِ عروسیِ من
با عکسِ ماه را در آب
که چرخ می زنيم
و چرخ می زنيم
رویِ صورتیها
و آبیهایِ حوض خانه
با حبابهایِ نازکی
که رویِ سطحِ آب می ترکند ...
محمد فلاحنيا
23/2/86
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر